kolubarska-bitka

Kolubarska bitka

Kolubarska bitka je bila jedna od najvećih pobjeda srpske armije u Prvom svjetskom ratu. Nakon poraza u Cerskoj bici, austro-ugarska vojska se okupila u još većem broju pod komandom generala Oskara Potioreka u namjeri da napadne Srbiju iz pravca Drine i iz pravca Save prema Beogradu. Tako je započela operacija koja je rezultirala Kolubarskom bitkom, kako danas znamo i nazivamo brilijantno osmišljen i izveden potez generala Mišića i srpske vojske.

U opštem haosu, povlačila se i demoralisana srpska vojska i uplašeni narod. Mnogi vojnici su odlazili da bi spasili porodice, nedostatak municije je onemogućavao artiljeriju da uspori napredovanje neprijatelja, a namirnica nije bilo.

Koliko je loša situacija bila govori i prijedlog vojvode Putnika da se počnu pregovori o primirju, što znači o predaji, ali nekako se narod morao spašavati. Riješenje se našlo na drugom mjestu.

Živojin Mišić

Rješenje je bio tadašnji general Živojin Mišić, nekoliko puta već vraćan iz penzije. Preuzevši komandu nad 1. Armijom od ranjenog Petra Bojovića, odlučio je da povuče vojsku – uprkos protivljenju Komande i regenta Aleksandra Karađorđevića,

Mišić uspjeva okupiti demoralisane trupe, uspostaviti komandni lanac i povući se na liniju Kolubara-Suvobor-Ljig. Ovim potezom dobija na vremenu, čeka municiju i odmara jedinice za dalje ratovanje.

Kolubarska bitka

Rano ujutru 3. decembra nakon artiljerijske paljbe počinje kontranapad srpske vojske. U tom trenutku austro-ugarska vojska u Beogradu sprema paradu, a širom Evrope se čekaju vijesti o kapitulaciji Srbije. Pet dana poslije, 8. decembra, Poćorek naređuje V armiji da obustavi pokušaje napada i pridruži se VI armiji koja je u povlačenju.

Većina austro-ugarskih jedinica napušta teritoriju Srbije do 12. decembra, sa izuzetkom trupa povučenih u Beograd. U podne 14. decembra izdaje se naredba da se i ostale jedinice povuku sa prvim mrakom preko Save. Sledećeg dana, 15. decembra, Beograd je oslobođen.

General Živojin Mišić je unapređen u čin vojvode, Austro-Ugarska je morala nastaviti borbu na tri fronta, kako nije uspjela slomiti otpor Srbije. Bugarska je odustala od ulaska u rat na strani Austro-Ugarske, što je planirala kako bi od poražene Srbije uzela teritorije oko kojih su se borile u Drugom Balkanskom ratu.

Kolubarska bitka je ušla u istoriju ratovanja i izučava se u vojnim školama širom svijeta kao jedinstven primjer gdje se već skoro poražena vojska za kratko vrijeme reorganizuje, pređe u ofanzivu i – pobijedi.