Max Perkins kancelarija

Max Perkins – legendarni urednik

William Maxwell Evarts “Max” Perkins (20. septembar 1884 – 17. jun 1947), bio je američki urednik, najpoznatiji po otkrivanju autora poput Ernest Hemingway-a, F. Scott Fitzgerald-a and Thomas Wolfe-a.

Rođen u New Yorku od majke Elizabeth (Evarts) Perkins, kćerke William M. Evarts (američkog političara), i oca advokata Edward Clifford Perkins-a. Na Harvardu završava ekonomiju, ali pohađa i časove Charles Townsend Copeland-a (pisac, pjesnik, profesor) koji ga sprema za buduću karijeru urednika. Nakon rada za New York Times, 1910. godine prelazi u izdavačku kuću Charles Scribner’s Sons. Scribners je pretežno izdavao starije i već afirmisane autore, ali je Perkins želio da objavljuje i djela mladih pisaca i  aktivno je tražio talentovane i obećavajuće mlade umjetnike. Prvo veliko otkriće se desilo 1919. godine kada je potpisao F. Scott Fitzgerald-a. Ipak, u početku se rad mladog autora nije dopadao ljudima iz izdavačke kuće i odbijali su da objave njegovo djelo. Nakon rada sa Perkinsom izdavači prihvataju i objavljuju „This Side of Paradise“ 1920. godine, što označava dolazak nove generacije autora. Perkins ostaje uz Fitzgerald-a tokom njegovih kriza sa alkoholom i problema sa suprugom sve do kraja njegovog kratkog života. Smatra se da je  „The Great Gatsby“ ispao remek djelo uglavnom zahvaljujući Perkinsovoj kritici i savjetovanju. Preko Fitzgerald-a Perkins upoznaje i Ernesta Hemingway-a, čiji su stil pisanja tradicionalisti u izdavačkoj kući smatrali prostim i neadekvatnim. Ipak, Perkins se izborio da se Hemingway objavi i 1926. izlazi“The Sun also Rises“, a 1929. izlazi „Farewell to Arms“, koji doživljava ogroman uspjeh i utišava kritike Perkinsovih kolega.

Max Perkins, Hemingway,Fitzgerald
Fitzgerald, Max Perkins, Hemingway

Najveći izazov u karijeri je bio Thomas Wolfe, sa kojim se borio mjesecima da bi prvi roman („Look Homeward, Angel“) skratio za 90.000 riječi, a za drugi je trebalo dvije godine da ga uredi budući da je Wolfe konstantno dodavao nove stranice. Iako se ova trojica smatraju najvećim otkrićima Perkinsa, on je radio i sa brojnim drugim uspješnim autorima poput  J. P. Marquand and Erskine Caldwell. Uspjeh „The Yearling“ (1938) od Marjorie Kinnan Rawlings je zasnovan na Perkinsovim sugestijama, postao je bestseller i osvojio Pulitzer-a. Zatim Alan Patonov „Cry, the Beloved Country“ (1946) i ultimativno otkriće James Jones i njegov „From Here to Eternity“ (1951), koji je uvršeten u 100 najboljih romana 20. vijeka i po kome je snimljen spektakularan film sa zvjezdanom ekipom: Burt Lancaster, Montgomery Clift, Deborah Kerr, Donna Reed i Frank Sinatra. Upjeh ovog djela, kao i Hemingway-ovog „The Old Man and the Sea“ (1952), Perkins nije doživio kako mu se zdravlje naglo pogoršavalo. Poslednje otkrovenje je bila Marguerite Young, koja je počela gigantski „Miss MacIntosh, My Darling“  1947. godine uz Perkisov podsticaj i ugovor koji joj je ponudio na osnovu svega 40 stranica idejnog rukopisa. Objavljen je 1965. godine.

thomas wolfe portret
Thomas Clayton Wolfe, pisac

Perkins je iza sebe ostavio ogroman doprinos svjetskoj književnosti, svojom ljudskosti i dobrotom je podržavao i podsticao autore sa kojima je radio, a činjenica da su ga svi smatrali više prijateljem nego urednikom govori dosta u prilog tome. Sa suprugom Louise se vjenčao 1910. godine i imao pet kćerki.

Izvor: Wikipedia