Sultan Ibrahim I

Sultan Ibrahim I

Istorija

Sultan Ibrahim I je jedna od zanimljivih istorijskih ličnosti, ali ne kao osvajač, poeta ili bilo šta slično, kao što su mnogi drugi Sultani bili. On je poznat kao Ludi, jer je po mnogima to i bio. Upoznajte se sa najzanimljivijij momentima ovog vladara. Zanimljive istorijske ličnosti svakako valja znati.

Sultan Ibrahim I – mladost

Od najranije mladosti Ibrahim (1616-1648) je bio zatvoren u  “Kavez-u”, velikoj zgradi beu ijednog prozora. Kada je napokon proglašen za Sultana i izašao van “Kaveza” dao je sve od sebe da nadoknadi izgubljeno vrijeme, ali na čudan način. Između mnogih užitaka Sultanovog razvratnog života, bludničenje sa neiscrpnim brojem djevica i gojaznih žena bilo mu je omiljeno. Vrlo brzo je dobio nadimak “Ludi”.

Rođen kao mlađi sin Sultana Ahmeda I (1590-1617) zatvoren je kao dijete i bio u konstantnom strahu od ubistva. Sultani Osman II i Murat IV su poubijali svu preostalu braću, osim Ibrahima. Murat je 1640-te sa smrtne postelje čak i naredio da ubiju Ibrahima, smatrajući da je bolje da se dinastija ugasi neko nastavi “ludim sjemenom”. Ali se umiješala njihova majka Sutanija Kosem.

Bez obzira na njenu intervenciju, kada su okupljeni podanici došli pred “Kavez” da Ibrahima proglase za Sultana, on se barakadirao strahujući za svoj život. Bio je ubijeđen da je to sve trik njegovog brata, pa su mu donijeli tijelo preminulog Sultana kao dokaz. Čak i tad ga je majka jedva nagovorila da izađe. Oslobođen, počeo je plesati i pjevati: “mesar Carstva je mrtav!”

Tugra Ibrahima Prvog
Tugra Ibrahima Prvog

Sultan Ibrahim I – vladavina

Sa svega 23 godine, sve provedene u zatočeništvu, jedva je dočekao da se upusti u bludničenje i rasipništvo. Njegova majka je bila više nego sretna da zauzme njegovu poziciju vladara, a zauzvrat mu je obezbjeđivala neograničene količine djevica, gojaznih žena i afrodizijaka. Samog Ibrahima su sluškinje i robinje teško uzbuđivale, po nekim svjedočenjima ponašao se kao razjareni bik među njima. Jednom prilikom mu je zapela za oko kćerka Velikog Muftije, od koga je ubrzo tražio njenu ruku. Muftija je savjetovao kćerci da odbije Sultana, svjestan njegovih navika. Sultan je naredio da djevojku otmu, kako bi se nekoliko dan zabavljao s njom, nakon čega ju je vratio ocu.

Tokom 1641. godine jedna od njegovih konkubina mu je rodila prvog sina, Princa Mehmeda. Ubrzo mu je dovedena djevojka koja je već bila trudna. Poslije porođaja, ona i njen sin su dovedeni u Harem kako bi se ona mogla starati i o Mehmedu. Kako je Mehmed bio dosta sitniji od drugog djeteta, Ibrahim je svu pažnju posvećivao većem djetetu. U jednom od svoji ispada, ili napada, bacio je malog Mehmeda u bazen. Srećom, dijete je preživjelo.

Tri mjeseca poslije je dobio još jednog sina, ne i poslednjeg.

Sechir Para, jedna od njegovih žena mu je saopštila da je jedna od konkubina bila sa drugim muškarcem. Nekoliko dana je divljao tražeći da se otkrije o kome se radi. Veliki Vezir je čak neke od djevojaka mučio prilikom ispitivanja, ali uzalud. Nemoćan da sazna o kome se radi, Ibrahim je odlučio da baci 280 djevojaka iz Harem u Bosfor u vrećama sa tegovima. Ostale se Sechir Para i Turhan Hadice, njegove omiljene žene. Od bačenih djevojaka je preživjela samo jedna čija se vreća odveza, pa ju je spasio francuski brod.

Svi prodavači dragulja, kao i evropski trgovci su konstantno pljačkani kako bi se zadovoljile neograničene potrebe Sultana da uživa skupim nakitima, mirisima i krznima kojima su bili obloženi i podovi i zidovi. Navodno je tražio da se izrade od zlata “intimni dijelovi” jedne krave kako bi se poslali na sve strane Carstva sa ciljem da se nađe žena sa sličnim karakteristikama. Ta žena je bila Sechir Para.

Pozicije u Carstvu su se kupovale, porezi i nameti su rasli, a svi resursi su trošeni da se zadovolje Sultanove potrebe. Vremenom, to je postalo previše za sve frakcije u Carstvu da trpe. Rođenjem Sultanovih sinova sam Ibrahim je postao zamjenljiv. 1948. godine su se pobunili Janjičari, koji nisu bili dovoljno plaćeni. Raskomadali su tijelo Velikog Vezira i prodali dijelove na ulicama. Pobuni se pridružio i Veliki Muftija, koji je dočekao da se osveti Ibrahimu za kćerku. Kada ga je Sultan upitao: “Pa zar ti nisam ja dao tu poziciju?”, Muftija je odgovorio: “Bog mi je dao” nakon čega je Sultan odveden ponovo u svoj “Kavez”.

Sultan Ibrahim I – kraj

Sedam dana poslije 18. avgusta u “Kavez” su došli izršitelji krajnje presude. Ibrahim I je držao Kur’An i vikao: “Gledajte!! Sveta knjiga! Po kom slovu ćete me ubiti? Zar od vas niko nije jeo mog hljeba, pa da mi pokaže milosti? Ubiće me okrutni ljudi! Milost!”

Nije pomoglo. Zadavljen je i sahranjen u Aja Sofiji pored Ludog Mustafe.

Po nekim izvorima priče o ludilu i bludnom ponašanju Ibrahima I su smišljene i širene nakon njegove smrti od strane ubica kako bi opravdali svoj čin. Nije rijetka taktika. Ali, godine zatočeništva i života u strahu od smrti su svakako ostavile nekog traga i vrlo vjerovatno uzrokovale neke poremećaje.

Šta god da je istina, Ibrahim I je u istoriji zapisan kao Ibrahim I Ludi.