japan-vojska-kina-mančurija

Zločin, a kazna? – Mančurija

Mančurija (Manzhōu) je ime koje su kinezi počeli upotrebljavati u 17-om vijeku za region u Sjeveroistočnoj Azji. Zavisno kako se posmatra, ime se odnosi ili na regiju unutar Narodne Republike Kine, ili širi region koji dijele Kina i Rusija.

Ova regija je tradicionalno domovina Xianbei, Khitan i Jurchen (kasnije nazvanih Manchu) naroda, koji su kroz istoriju imali nekoliko država. Nikada se nije koristio naziv „Mančurija“ i uglavnom se ovaj prostor spominjao kao „Tri Istočne Provincije“.

Predanje o nastanku

Po predanju, Mančurija je nastala tako što je Bog prilikom raspodjele bogatstava zaboravio Mančuriju. Potom, kada je prinjetio propust, vratio se po džak i istresao svega po malo.

Iako je prvi dio legende samo živopisna legenda, drugi dio je istinit. Mančurija zaista ima svega po malo, ima medvjede ledenih krajeva i (doskora) tigrove tropskih predjela. Zemljište pogoduje proizvodnji žitarica, riže, pamuka, kudelje, soje, a pod zemljom se kriju ležišta zlata, uglja, gvožđa, bakra, olova i drugih skupocjenih metala.

Drugi Svjetski rat

Iako je Drugi Svjetski rat za većinu zemalja počeo tek napadom Njemačke na Poljsku, na Dalekom Istoku su ratne aktivnosti počele dosta ranije. Japanci su od Kine počeli oduzimati prostore još 1931. godine gurajući Kinu u političko i ekonomsko rasulo.

Japanci su 1937. godine prešli u otvoreni rat, sukoblajvajući se sa Kuomitangom, pa i sa komunistima. Kako to obično bude, najviše su stradali civili direktnim ubijanjem ali i indirektno zbog bolesti i gladi. Japanski komandanti nisu zahtevali pretjeranu disciplinu u ponašanju prema civilima, pa su silovanja, ubistva i maltretiranja imali velike razmjere. Jedan od svjetski poznatijih zločina je bio 1937. nakon osvajanja Nankinga, kada su japanski vojnici danima silovali i ubijali. Događaj je dobio naziv „silovanje Nankinga“ i prema kineskim podatcima tada je ubijeno preko 200.000 stanovnika.

Među najsurovijim zločinima bili su eksperimenti počinjeni biološkim oružjem nad 3000 Kineza od strane Jedinice 731. U ovim brutalnim poduhvatima, zarobljenici su namjerno zaražavani antraksom i kugom, posmatrani i podvrgavani vivisekciji, zatim ostavljani da umru u mukama. Pripadnicima ove jedinice nije suđeno, jer su Amerikanci preuzeli rezultate „istraživanja“ i „ljudske resurse“ za razvoj sopstvenog biološkog oružja.

U drugim slučajevima, procesuiranje se odvijalo na nekolikonivoa. U takozvanom Tokijskom procesu (japanska verzija Nurnberškog procesa) je suđeno višim zvaničnicima, kao na primjer Generalu Hideki Tojo-u. Ostalima se uglavnom sudilo na prostorima gdje su zločini počinjeni i na tim sudovima je samo na smrt osuđeno više od 1000 dužnosnika.